Koszt wysyłki: od 10,00 zł
Numer katalogowy: 136873050
Kod producenta: MAGC2CISKAZNOW
Stan magazynowy: 
Kod EAN: 5905602620708
Waga: 3,00 kg
Wysokość sadzonki bez doniczki 30-40: 
Rozmiar doniczki C2 - 2 litrowa: 
Jeśli szukasz cisa, który nie każe czekać latami na efekt, ‘Kazimierz Nowak’ jest jedną z najciekawszych propozycji wśród odmian kolumnowych. Rośnie zauważalnie szybciej od wielu popularnych cisów o podobnym pokroju, a jednocześnie zachowuje to, co w cisach najcenniejsze: gęstość, elegancką formę i całoroczną zieleń.
Roślina tworzy wąską, kolumnową sylwetkę (z wiekiem może nieco poszerzać się na boki), dzięki czemu sprawdza się tam, gdzie liczy się pionowy akcent lub osłona bez „zabierania” przestrzeni. Ciemnozielone igły są dekoracyjne przez cały rok i dobrze znoszą cięcie, co ułatwia prowadzenie rośliny w formie żywopłotu lub geometrycznych brył.
Dodatkowym atutem jest fakt, że to takson męski – nie zawiązuje nasion, więc nie pojawiają się charakterystyczne czerwone osnówki. Dla wielu klientów to duży plus (mniej „bałaganu”, bardziej jednolity wygląd żywopłotu).
Stanowisko: słońce / półcień / cień (bardzo tolerancyjny).
Gleba: przeciętna ogrodowa do żyznej, próchnicznej; może rosnąć także w cięższej (gliniastej), o ile nie ma zastoin wody.
Podlewanie: po posadzeniu regularne przez pierwszy sezon; później umiarkowanie. Starsze egzemplarze lepiej znoszą krótkie okresy suszy.
Nawożenie: wiosną nawóz do iglaków lub kompost; nie przenawozić azotem pod koniec lata.
Cięcie: bardzo dobrze reaguje na formowanie. Żywopłot najwygodniej ciąć 1–2 razy w sezonie (pierwsze cięcie późną wiosną, korekta latem).
Zimowanie: odmiana mrozoodporna; młode rośliny warto osłonić przed wysuszającym wiatrem i słońcem zimą (zwłaszcza na otwartych stanowiskach).
Uwaga (bezpieczeństwo): cis jest rośliną trującą – nie sadzić w miejscach, gdzie istnieje ryzyko zjadania części rośliny przez dzieci lub zwierzęta.
Żywopłoty i zielone przegrody – szybciej uzyskasz „ścianę” zieleni.
Szpalery wzdłuż ogrodzeń i alejek – porządkuje przestrzeń, daje efekt eleganckiej architektury roślinnej.
Solitery – wąska kolumna jako pionowy akcent w kompozycji.
Grupy 3–5 sztuk – bardzo estetyczny, „projektowy” efekt w ogrodach nowoczesnych i naturalistycznych.
Czy cis ‘Kazimierz Nowak’ szybko rośnie?
Tak – wśród odmian kolumnowych wyróżnia się tempem wzrostu; przyrosty mogą dochodzić do ok. 40 cm rocznie (w odpowiednich warunkach).
Czy ta odmiana owocuje?
Nie. To odmiana męska, nie zawiązuje nasion – brak czerwonych osnówek.
Czy nadaje się do cienia?
Tak. Cis jest jednym z najlepszych iglaków do półcienia i cienia, choć urośnie także w słońcu.
Czy można go mocno ciąć?
Tak, cisy bardzo dobrze znoszą formowanie i zagęszczają się po cięciu.
Czy sprawdzi się w mieście?
Tak – wykazuje dobrą tolerancję na zanieczyszczenia powietrza.
Jak podlewać po posadzeniu?
Regularnie przez pierwszy sezon (zwłaszcza w upały). Później podlewanie ogranicza się do okresów dłuższej suszy.
Czy jest mrozoodporny?
Tak, odmiana jest mrozoodporna; młode rośliny warto zabezpieczyć na wietrznych stanowiskach.
Szybciej daje efekt osłony – jak na odmianę kolumnową rośnie dynamicznie, więc żywopłot „zamyka się” w krótszym czasie.
Naturalnie kolumnowy, elegancki pokrój – idealny do wąskich miejsc, przy ogrodzeniach i alejkach;
Gęsty i łatwy do zagęszczania – świetnie reaguje na cięcie, szybko się krzewi i utrzymuje zwartą formę.
Całoroczna, głęboka zieleń – ciemnozielone igły wyglądają estetycznie zimą i latem, w ogrodzie nowoczesnym i klasycznym.
Toleruje cień – jedna z najlepszych roślin zimozielonych do półcienia i cienia (a przy tym poradzi sobie też w słońcu).
Odmiana męska – bez owoców – brak czerwonych osnówek, bardziej jednolity wygląd nasadzeń i mniej „bałaganu” pod rośliną.
Wytrzymały i mało problematyczny – dobrze znosi warunki miejskie, a po dobrym ukorzenieniu jest odporny na okresy suszy.
Uniwersalne zastosowanie – na żywopłoty cięte i naturalne, szpalery, grupy oraz jako soliter do podkreślenia pionu w kompozycji.
Najlepszy kompromis między tempem wzrostu a bezpieczeństwem zimowym daje półcień lub słońce z osłoną od wiatru. Gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, lekko wilgotna, bez zastoisk wody. Jeśli masz ciężką glinę – popraw strukturę: domieszka frakcji mineralnej + kompost/ziemia próchniczna i koniecznie odpływ (cis nie lubi „mokrych nóg”).
Sadź tak, aby bryła była na poziomie gruntu (nie zakopywać szyjki korzeniowej).
Po posadzeniu zrób misę i podlej obficie, żeby dociągnąć podłoże do korzeni.
Ściółkuj 3–5 cm (kora/kompost), ale nie zasypuj bezpośrednio pnia.
Pierwszy sezon decyduje o tempie i jakości przyrostów.
0–6 tygodni po posadzeniu: 2–3 razy w tygodniu (w upały częściej), ale porządnie, tak by przemoczyć bryłę.
Dalej w pierwszym sezonie: 1–2 razy w tygodniu w zależności od pogody i gleby.
Kolejne lata: podlewanie głównie w dłuższej suszy; cis lepiej znosi krótkotrwały niedobór wody niż zalanie.
W praktyce: lepiej rzadziej, a mocniej, niż „po trochu” codziennie.
Wiosna (marzec–maj): nawóz do iglaków lub kompost + delikatny azot (umiarkowanie).
Początek lata (czerwiec): ewentualna druga, mniejsza dawka, jeśli rośliny rosną słabo.
Od sierpnia: bez azotu; jeśli chcesz wzmocnić zimowanie, wybierz nawóz jesienny (K/Mg).
W szkółce bardzo dobrze działa stałe, umiarkowane żywienie + kontrola wilgotności, zamiast dużych dawek.
Cis świetnie reaguje na cięcie, a ‘Kazimierz Nowak’ odwdzięcza się gęstością.
Po posadzeniu (wiosna): skróć wierzchołki o 1–2 cm (delikatnie) – pobudza krzewienie.
Żywopłot: 1–2 cięcia rocznie:
pierwsze: koniec maja / czerwiec
drugie: lipiec / sierpień (lekka korekta)
Kształt: prowadź żywopłot lekko trapezowo (szerszy dół), żeby dół nie łysiał.
Uwaga praktyczna: jeśli rośliny mają „pójść w górę”, nie tnij za mocno przewodnika – zagęszczaj boczne.
Odmiana jest mrozoodporna, ale młode rośliny mogą cierpieć od suszy fizjologicznej (wiatr + słońce zimą).
Na stanowiskach otwartych zastosuj osłony przeciwwiatrowe lub cieniujące na pierwszą zimę.
Podlej porządnie przed zamarznięciem gleby (jesień), jeśli jest sucho.
Ściółka pomaga utrzymać stabilną wilgotność.
Najczęściej kłopoty biorą się z warunków, nie z „chorób odmiany”.
Żółknięcie / zasychanie końcówek: zwykle przesuszenie bryły lub zimowe wysuszenie.
Słaby wzrost: zbyt jałowa gleba albo bryła przesuszona po zakupie.
Brunatnienie od dołu: zbyt ciasno, brak światła w dolnej strefie lub brak trapezu przy cięciu.
Zgnilizny korzeni: zastoiska wody – tu trzeba poprawić drenaż, a nie „dokarmiać”.
Krzewy iglaste to rośliny, które zapewniają ogrodowi strukturę i kolor przez cały rok. Zimozielone igły (lub łuski) budują tło dla rabat, podkreślają linie ścieżek, świetnie wyglądają w ogrodach nowoczesnych i naturalistycznych, a wiele odmian nadaje się także do donic na taras i balkon. W tej kategorii znajdziesz zarówno formy płożące i okrywowe, jak i kompaktowe krzewy kuliste czy stożkowe – idealne do małych i dużych przestrzeni.
Rabaty i obwódki – jako całoroczna „rama” dla bylin i traw.
Ogrody skalne i skarpy – odmiany płożące dobrze stabilizują podłoże.
Donice na taras/balkon – odmiany karłowe są dekoracyjne zimą i latem.
Żywopłoty i nasadzenia osłonowe – wybrane formy zagęszczają się i tworzą ekran.
Kompozycje całoroczne – łączenie różnych barw igieł (zielone, złote, niebieskawe).
Większość krzewów iglastych najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko półcienistych. Preferują glebę przepuszczalną, umiarkowanie wilgotną. W miejscach ciężkich i podmokłych warto zastosować drenaż lub rozluźnić podłoże (piasek/żwir) – to kluczowe dla zdrowych korzeni.
Sadź w dobrze przygotowanej, odchwaszczonej ziemi.
Po posadzeniu obficie podlej i wyściółkuj (kora/żwir) – ogranicza to parowanie i chwasty.
Zachowaj odpowiednie odstępy zależnie od docelowej szerokości odmiany (szczególnie ważne u płożących jałowców i mikrobioty).
Podlewanie: regularne po posadzeniu; później głównie w suszy. Zimą (w bezmroźne dni) warto podlać rośliny zimozielone, szczególnie w słońcu i wietrze.
Nawożenie: wiosną nawozem do iglaków; nie nawozić późnym latem/jesienią azotem.
Cięcie: zwykle minimalne – formujące i sanitarne. U form żywopłotowych cięcie wykonuj tak, by dół był nieco szerszy niż góra (lepsze doświetlenie).
Donice: wymagają częstszego podlewania, solidnego drenażu i ochrony bryły korzeniowej na zimę.
Przed zakupem zwróć uwagę na:
pokrój (płożący, kulisty, kolumnowy, stożkowy),
docelową wysokość i szerokość,
tempo wzrostu,
barwę igieł i jej sezonowe zmiany,
mrozoodporność i odporność na słońce/wiatr,
zastosowanie: skarpa, donica, rabata, żywopłot, okrywa.
Soliter to krzew iglasty „na pierwszy plan” – pojedynczy akcent, który buduje kompozycję przez cały rok. W tej kategorii znajdziesz odmiany o wyrazistym pokroju (kolumnowe, kuliste, przewieszające) i mocnym kolorze igieł, idealne do ekspozycji w centralnym punkcie rabaty, przy wejściu, na trawniku lub w dużej donicy.
Najczęstsze zastosowania:
punkt centralny rabaty i trawnika
akcent przy wejściu / tarasie / ścieżce
kompozycje żwirowe i nowoczesne nasadzenia
soliter w donicy (większe pojemniki)
Ile sztuk na 1 metr żywopłotu?
Najczęściej 2–3 szt./mb dla odmian wąskich i 1,5–2 szt./mb dla szerszych, zależnie od efektu i tempa wzrostu.
Kiedy najlepiej sadzić iglaki na żywopłot?
Najbezpieczniej wiosną lub wczesną jesienią, aby rośliny zdążyły się ukorzenić przed skrajnymi temperaturami.
Czy żywopłot trzeba ciąć?
Dla gęstości i równej linii – tak. Żywopłot formowany wymaga regularnego cięcia; naturalny zwykle tylko korekty.
Jak ograniczyć brązowienie i przesychanie zimą?
Pomaga ściółkowanie, podlanie przed mrozami (gdy jest sucho) i osłona w wietrznych lokalizacjach.
Żywopłot z krzewów iglastych to jedna z najbardziej funkcjonalnych „inwestycji” w ogrodzie. Daje prywatność przez cały rok, osłania przed wiatrem, kurzem i hałasem, porządkuje przestrzeń oraz tworzy estetyczne tło dla rabat, trawnika i tarasu. W przeciwieństwie do wielu żywopłotów liściastych, iglaki utrzymują ulistnienie (igły/łuski) zimą, dzięki czemu ogród nie traci osłony w najbardziej wymagającym sezonie. W tej kategorii zebraliśmy odmiany szczególnie przydatne do nasadzeń szpalerowych: zarówno na żywopłoty formowane (równe, geometryczne, regularnie strzyżone), jak i żywopłoty naturalne (luźniejsze, mniej cięcia, bardziej krajobrazowy efekt).
Żywopłot formowany
To klasyczna „zielona ściana”: równa linia, duża gęstość, mocny efekt porządku i elegancji. Wymaga systematycznego cięcia (zwykle 1–2 razy w sezonie), ale odwdzięcza się perfekcyjnym wyglądem i najwyższą szczelnością.
Żywopłot naturalny
Mniej formalny, często złożony z odmian o dekoracyjnym pokroju i zróżnicowanej fakturze. Cięcie ogranicza się do korekty i utrzymania szerokości. Dobrze wygląda w ogrodach naturalistycznych, wiejskich i nowoczesnych, gdzie zależy nam na miękkich liniach.
Żywopłot mieszany
Coraz popularniejszy: łączy iglaki o różnej barwie i pokroju, a czasem również zimozielone liściaste. Daje efekt „premium”, ale wymaga świadomego doboru (tempo wzrostu, docelowa szerokość, podobne wymagania siedliskowe).
To najczęstszy powód rozczarowań. Iglaki sadzone w nieodpowiednim świetle gorzej się zagęszczają, mogą słabiej wybarwiać igły i częściej tracą wigor.
Słońce: najlepsze dla większości odmian żywopłotowych – wzrost jest mocniejszy, rośliny szybciej się domykają.
Półcień: wiele odmian radzi sobie dobrze, ale może wymagać lepszej gleby i stabilniejszej wilgotności.
Cień: wybieraj wyłącznie rośliny rzeczywiście tolerujące cień (w praktyce jest ich mniej niż w opisach marketingowych).
To parametr, który determinuje wszystko: rozstawę, częstotliwość cięcia i czas do uzyskania „pełnej ściany”.
Szybkorosnące szybciej dadzą efekt, ale częściej wymagają cięcia i pilnowania szerokości.
Wolnorosnące budują żywopłot wolniej, za to utrzymują ładniejszą strukturę i są łatwiejsze w kontroli.
Jeśli żywopłot ma rosnąć „w wąskim pasie”, unikaj odmian, które naturalnie się rozchodzą na boki. Wąskie formy kolumnowe pozwalają uzyskać dużą wysokość bez zabierania przestrzeni użytkowej.
Nie wszystkie iglaki reagują na cięcie równie dobrze. W żywopłocie liczy się zdolność do wypuszczania młodych przyrostów i utrzymywania zieleni od dołu.
W praktyce żywopłot rośnie w trudniejszym miejscu niż „soliter”: przy ogrodzeniu, w pasie przesuszanym przez wiatr, często na gorszej ziemi. Dlatego lepiej wybierać odmiany stabilne i budować dla nich dobre warunki startowe (gleba, ściółka, podlewanie).
Nawet najlepsza odmiana nie pokaże potencjału, jeśli zostanie posadzona w jałowym, zbitym lub skrajnie suchym pasie ziemi.
Najlepsza praktyka to przygotowanie całego ciągłego pasa pod żywopłot, a nie pojedynczych dołków. Rośliny szybciej się łączą, a system korzeniowy pracuje w podobnych warunkach na całej długości.
Gleby ciężkie, gliniaste: rozluźnij, popraw drenaż, unikaj „misek” zatrzymujących wodę.
Gleby lekkie, piaszczyste: wzbogacaj materią organiczną i koniecznie ściółkuj – to stabilizuje wilgotność.
Ściółkowanie (kora, zrębki): ogranicza parowanie, stabilizuje temperaturę gleby i ułatwia utrzymanie czystości pod żywopłotem.
Rozstawa zależy od trzech rzeczy: wielkości sadzonek, docelowej gęstości oraz tempa wzrostu odmiany.
Jeśli zależy Ci na szybkim „domknięciu”, sadź gęściej.
Jeśli żywopłot ma rosnąć długo w jednym miejscu i będzie regularnie cięty, unikaj przesadnego zagęszczenia – rośliny będą konkurować o wodę i szybciej „łapać stres”.
Orientacyjnie w praktyce ogrodowej często przyjmuje się:
odmiany wąskie / kolumnowe: ok. 2–3 szt./mb
odmiany szersze: ok. 1,5–2 szt./mb
Ważne: żywopłot na terenach suchych lub bez nawadniania lepiej sadzić minimalnie rzadziej, ale zapewnić lepsze warunki glebowe i ściółkę – to da stabilniejszy, zdrowszy efekt.
Pierwsze dwa sezony po posadzeniu decydują o wszystkim. Żywopłot to wiele roślin konkurujących obok siebie o wodę i składniki.
Po posadzeniu podlej obficie i regularnie kontroluj wilgotność w pasie korzeniowym.
W okresach suszy lepsze jest rzadsze, ale głębokie podlewanie niż codzienne „po trochu”.
Przy długim żywopłocie warto rozważyć linię kroplującą – stabilizuje wzrost i ogranicza stres wodny.
Wiosną sprawdzi się nawóz do iglaków (z dodatkiem magnezu), a latem ostrożnie – zbyt późne nawożenie azotem może osłabiać przygotowanie do zimy.
Jeśli rośliny mają wyraźnie słabszy kolor, rozważ diagnostykę pH i zasobności (często problemem nie jest „brak nawozu”, tylko zła dostępność składników).
Żywopłot iglasty najładniej wygląda wtedy, gdy jest gęsty od samej ziemi. To wymaga konsekwencji.
Najważniejsza zasada formowania:
Żywopłot powinien być minimalnie szerszy u dołu niż u góry (lekki trapez). Dzięki temu dolne partie mają światło, nie przerzedzają się i nie „łysieją”.
Żywopłoty formowane tnie się zwykle 1–2 razy w sezonie, zależnie od tempa wzrostu.
Żywopłoty naturalne: tylko korekta szerokości i usuwanie przyrostów zaburzających linię.
Uwaga praktyczna: zbyt mocne, jednorazowe cięcie „na stare drewno” może pogorszyć regenerację u części iglaków. Zdecydowanie lepiej prowadzić rośliny regularnie i stopniowo.
W polskim klimacie częstym problemem nie jest sam mróz, tylko zimowe przesuszenie: roślina paruje w słoneczne, wietrzne dni, a zamarznięta gleba ogranicza pobór wody.
Co pomaga:
ściółka,
podlewanie jesienne (gdy jesień jest sucha),
osłona w najbardziej wietrznych miejscach,
unikanie przesuszenia w sezonie jesiennym (roślina „wchodzi w zimę” w gorszej kondycji).
Sadzenie w nieprzygotowanej, zbitej ziemi „wzdłuż ogrodzenia”.
Zbyt mało wody w pierwszym sezonie (rośliny przetrwają, ale nie budują gęstości).
Brak ściółki – pas szybko przesycha i zarasta.
Zbyt wąskie miejsce na odmiany szerokie – po kilku latach żywopłot „wchodzi” na trawnik lub ścieżkę.
Strzyżenie „w słupek” (pionowe ściany) bez poszerzenia podstawy – dół traci światło i przerzedza się.
Późne nawożenie azotem – roślina dłużej rośnie, ale gorzej zimuje.
Ekran prywatności przy tarasie i strefie wypoczynku.
Pas wiatrochronny na otwartych działkach.
Zielone tło dla rabat z bylin, traw i hortensji.
Podział przestrzeni (np. oddzielenie warzywnika, strefy gospodarczej lub miejsca na kompost).
Żywopłot frontowy – reprezentacyjna linia przy wjeździe, szczególnie w odmianach o zwartym pokroju.
Wybierając rośliny do żywopłotu, warto trzymać się jednej, sprawdzonej odmiany na dłuższych odcinkach – zapewnia to równy wzrost i jednolity kolor. Przy krótszych fragmentach można pozwolić sobie na kompozycje mieszane (np. kontrast faktur i barw), pamiętając jednak o podobnych wymaganiach siedliskowych.
Jeżeli zależy Ci na szybkim efekcie, wybieraj większe sadzonki i gęstszą rozstawę. Jeśli priorytetem jest długowieczność i łatwe utrzymanie, lepsze będzie rozsądne tempo wzrostu, dobre podłoże i regularna pielęgnacja w pierwszych sezonach.
Data napisania recenzji: 26-02-2026
Kupiłem cisa i jestem bardzo zadowolony. Polecam zakupy w GreenFlora – wszystko zgodne z opisem.
Dokładamy wszelkich starań, by opinie pochodziły od klientów, którzy używali produktu lub go nabyli. Opinie są zbierane, weryfikowane i publikowane zgodnie z zasadami opisanymi w regulaminie sklepu.
Tylko zarejestrowani klienci mogą pisać recenzje do produktów. Jeżeli posiadasz konto w naszym sklepie zaloguj się na nie, jeżeli nie załóż bezpłatne konto i napisz recenzję.
